Në një tekst nga një bashkëpunëtore kemi mësuar se Kadri Sherifi ka shkruaur një roman me titullin “Arbëresha”. Sipas shkrimit në fjalë, romani flet per alfabetin tonë. Në kuadër të kremtimit të javës së njëqindvjetorit të Kongresit të Alfabetit (14 -22 nëntor), Tribuna Shqiptare ka intervistuar bashkëpunëtorin e saj. Këtu do të lexoni replikën shqiptare më të mirë të vitit.
Tribuna Shqiptare : Për fillim, çka mund të na thoni shkurtimisht për romanin tuaj ?
Kadri Sherifi : Shkurtimisht, romani ka të bëjë me Kongresin e Manastirit dhe njëqindvjetorin e tij duke kaluar nga pavarësia e Shqipërisë dhe ajo e Kosovës. Është një histori dashurie. Si shumica e romaneve, apo jo ?
Tribuna Shqiptare : E keni shkuruar në të njëjtën kohë në shqip dhe frëngjisht ?
Kadri Sherifi : Po e kam shkruar në këto dy gjuhë në të njëjtën kohë. Mendoj se versioni shqip konvenon më mirë për botim fillestar në mënyrë që vepra të konsiderohet si roman shqiptar. Në të kundërtën, bie sikur është shkrim i një mërgimtari i cili ka nostalgji dhe dëshiron të kthehet njëqind vjet thellë në gjirin e popullit të vet. Sidoqoftë, shkrimi në dy gjuhë në të njëjtën kohë më shtyn ta bëj më me siguri pyetjen : A është vepra e eksportueshme në kultura të tjera ?
Tribuna Shqiptare : Besojmë se nostalgjia dhe gjiri i popullit kanë aq rëndësi sa edhe fragmenti i historisë…
Kadri Sherifi : Padyshim. Por, pretendoj se kam nënvizuar një moment historik nga më të rëndësishmit të popullit shqiptar. Ju ftoj t’ia bëni vetes pyetjen bashkë me mua : Pa alfabetin e Kongresit të Manastirit, do të thotë alfabetin latin, a do të shkruheshin dy kushtetuta shtetesh së pari në shqip e pastaj të përktheheshin në gjuhë të tjera ?
Tribuna Shqiptare: Kur thoni « alfabetin latin » mendoni në tiparin evropjan të shqiptarëve ?
Kadri Sherifi : Pajtjetër. Shqiptarët janë shprehur qartë se janë evropjanë gjatë rënjes së perandorisë famëkeqe osmane e cila i mbyllte shkollat shqipe mu si Millosheviqi. Shqiptarët nuk kanë pranuar një gjë të tillë nën asnjë pretekst. Si mund të harrohet ky fakt ?
Tribuna Shqiptare: Keni pasur takime me njerëz të rëndësishëm, bie fjala... Nënë Tereza.
Kadri Sherifi : E kam takuar dhe i kam dhuruar 12 trëndafila të kuq në një tufë. Është një moment të cilin nuk do ta harroj kurrë... Sikur kishte një aromë shqiptare... Në roman flas për babain e Nënë Terezës, patriotin e shquar Kolë Bojaxhiu. Vdekja e tij mbetet një enigmë: Nga kush është shkaktuar dhe përse?
Tribuna Shqiptare : Në disa artikuj në frëngjisht shihet se keni një stil shumë të larmishëm, për të mos thënë humoristik...provokues. Vazhdoni të merreni me gazetari në gjuhën frënge ?
Kadri Sherifi : Jo. Ka kohë... Disa artikuj opinioni aty këtu dhe pak intervista kanë qenë mëkate të rinisë. Para disa ditësh e lexova një intervistë për një revistë që kam bërë me një deputet të atëhershëm, zotin David Payne. Më vonë, zoti Payne ka kaluar rreth du vite në Kosovë si i dërguar nga qeveria provinciale e Kebekut, më duket, për të ndihmuar mirëvajtjen e parlamentit kosovar, apo diçka të tillë. A nuk është bota e vogël?
